En nihayet mim yazım.

O güzel düşünceli kardeşim yani ( bir yazarsam blog) sahibi beni mimlenmişler gurubuna eklemiş.ne kadar kaçtıysam saklandıysam başaramadım ve yakalndım. efendim ben blog açmaya nasıl karar verdim ben karar vermedim.oglumun birden agzından kacırmasıyla oldu. hadi anne sana blog açalım ben hiç düşünmemiştim çok oyalayıcı oldugunu biliyordum. ugraşamazdım ve yazmayı da sevmiyordum. neyse böylelikle açmış olduk. şimdi de oturmaya bırakmıyor+öğretmiyor. yorumlarımda da blogcu arkadaşlara söylüyorum arkadaşlar ben bilemiyorum. yok efendim ben anlatamıyorum her halde. hadi öğretelim diyen de olmadı maalesef bir de üstüne üstlük mimlendim. neyse uzatmayalım. kullanıcı adımı arkadaşımın üç yaşındakı oğlu konuşmaya yeni başladığında kelimeleri tam söyleyemiyordu onun içinde bana guvleyis teyze diye hitap ediyordu ben de onu çok sevdiğim için guvleyis koydum. diğeri de gül kendi adım. beni tanıyan herkes bana gül der. gül adında da bir sürü blog var yemek blogları vs.benim zannetmeyin ben bir burayı başaramadım. yemek blogu falan ne haddime. hele bazıları iki üç blogla ugraşıyorlar. nasıl baş edebiliyorlar şaşmamak elde değil vallahı bravo diyorum onlara helal olsun. umarım günlük hayatlarında ki işleri eşleri coçukları ihmal etmiyorlardır. ben şu küçüçük köşemde bir şeyler yazmaya fırsat bulamıyorum. fırsat buluncada siz kardeşlerin güzel yazılarınızı keyifle okuyorum. kah ağlıyorum kah gülüyorum. hadi sizlere de bizlere de hayırlı günler. oh be kurtuldum. ne zormuş yazmak. zemzem suyu da şifanız  olsun için içebildiğiniz kadar. 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !