Terk edilmiş evler


Terkedilmiş evler vardır her şehirde,  her kasabada, hatta köylerde..

Yapayalnız, ürkütücü, bir o kadar da hüzün verici  görüntüleri olan  harap evler...

Kirli,  kırık dökük camları, kapıları, pencereleri, aşınmış sıvaları, eğer varsa acınası bahçeleri ile sızım sızım sızlayan bir halleri vardır.

Tıpkı yarı aç yarı tok sokaklarda ömür tüketen, kimsesiz,  hasta, yarı deli, muhtemelen alkolik ya da şizofren evsiz insanlar kadar hüzün vericidir o evlerin hali de..  Pek de farklı değillerdir hani; evsiz insanlarla  insansız evler....Kaderleri  aynıdır;  sahip çıkanları yoktur.  Pek çok güzelliği, yaşanmışlığı, anıyı taşıyor olmaları  hiç bir şey ifade etmez şimdiki durumda. İşleri bitmiş, devirleri tamamlanmıştır.. Enkaz olarak gözler önünde olmaları da sadece yürekleri  sızlatır ama hemen hiç birinin kurtuluşu, eski güzel günlerine dönüşü olası değildir...

Onlardan birini gördüğüm zaman  çok hüzünlenir, ''kim bilir kimler yaşadı  bu evde?'' diye düşünürüm. Film kareleri canlanır gözümde. Özellikle Kaleiçi'nde özgün mimarileri ile dikkatimi çeken eski harap konakları görünce .... Şu kapıdan kim bilir kimler  girdi  bir zamanlar? Şu pencereden hangi kadın, akşam eve dönecek olan eşini görmek için baktı?  Yaz akşamlarında, taş duvarların arkasındaki portakal ağaçlı, yaseminli bahçede kurulan sofrada kimler akşam yemeği yediler ve taş plaktan yayılan  hangi şarkıları dinlediler? Kim  bilir, ne sevinçler ve ne acılar yaşandı?  Ne aşklar, ne terkedilişler, ne kavuşmalar geldi geçti.

Alıntı

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !